Naar een nieuw paradigma

Organisaties die bereid zijn te zoeken naar innovatieve vormen van organiseren, waarbij intersubjectiviteit en een organisatiesysteem elkaar kunnen versterken. Het openstellen voor vormen van retraite is een krachtig middel voor organisaties die hun ontwikkeling van binnenuit tot stand willen brengen. Niet door een louter planmatige op rationele analyse gebaseerde ‘vertrouwde planned change’ aanpak; of strategisch vanuit een vastgeketende missie; maar door zich open te stellen voor het ‘aanvoelen’ hoe de toekomst zich vanuit de huidige situatie wil ontvouwen en richting kan krijgen. Een beweging ondersteund door tijdelijke vormen van systeemafspraken of tijdelijke formaties van mensen die om hun unieke kwaliteiten en ervaringswijsheid van binnenuit en van buitenaf worden betrokken. Waarin de relaties tussen mensen, intersubjectiviteit, wederzijdse afhankelijkheid en een onderling gevoelde verantwoordelijkheid maken dat een organisatie zich kan ontwikkelen tot een complex levendorganisme waarin energie en kracht kunnen stromen en hobbels worden genomen. Waarin de organisatie nog werkt met een strategie om bepaalde doelen te behalen.

Organisaties die begrijpen dat duurzaamheid meer vraagt dan het voldoen aan milieumaatregelen of de presentatie van een groen ogend imago, maar om dieptereflectie vraagt om te kunnen ontdekken welke gedachtepatronen en organisatiegedrag het ontstaan van emergence en flow structureel in de weg zitten. DIe onder ogen durven zien dat de meeste organisaties nog gestructureerd zijn als een instrumenteel ingerichte machine. Organisaties die inzien dat er sprake is van een verschuiving van paradigma’s die momenteel door elkaar heen werken; waarin medewerkers enerzijds benaderd worden als rationeel automoom zelf, terwijl anderzijds verwacht wordt dat zij met creativiteit en met intersubjectiviteit tot unieke antwoorden op unieke vragen komen.