Ervaringen

Re-treat je Hart sept 2015

De eerste weken na de retraite waren wonderbaarlijk. Ik heb nooit beseft wat een kabaal we om ons heen hebben. En ook hoe men onbewust elkander claimt. Ik ben spontaan weer begonnen met het avondeten koken. Ik ben nu weer in staat om met aandacht mijn boodschappen te doen en de rust om het eten te koken. Wel heb ik ontdekt dat bij toenemende stress dit meteen onder druk komt te staan. Tevens heb ik sinds september nauwelijks meer mijn televisie aan staan. Ik ga mijn abonnement opzeggen. Ik ben begonnen met zangles en "glas in lood" ramen maken. Beide wilde ik eigenlijk al jaren proberen. Nu is het in beweging gekomen.

Ellen K.
Re-treat je Hart 3-7 febr. 2016

Een stilte retraite. Wat is dat eigenlijk? Dat vroeg ik mij af nadat iets in mij had gezegd dat ik me moest inschrijven. Zelfs tot het moment van arriveren in Schin op Geul wist ik eigenlijk niet goed wat mij te wachten stond. Het mooie van alles was dat bijna niemand van de deelnemers wist wat hen te wachten stond. Maar iedereen was daar voor een reden, en ik denk dat iedereen daar een zelfde soort stemmetje had gehoord, net als ik: dit is goed, moet je doen. En zo zat iedereen bij het eerste diner zo goed als stil aan tafel, terwijl we op dat moment nog gewoon mochten praten!

De stilte retraite is een niet te beschrijven ervaring voor mij geweest. Het is een achtbaan van gedachten, geluiden, lichtflitsen, dromen, liefde en verdriet. Alles komt voorbij. In het begin duren de meditaties eindeloos en zat ik mij op te vreten met de gedachte: wanneer slaat Robbert nou op de klankschaal om de meditatie af te ronden! Wat duurt een uur lang! En die druppende kraan, kan iemand daar wat aan doen? Maar door de oefeningen die Robbert mee geeft, de mooie gedachtes en beelden die hij vertelt, maken dat je er langzaam in zakt. En al de tweede dag werd ik verrast door de klankschaal: nu al de meditatie voorbij? En wat fijn die lekkende kraan, dan weet ik dat ik hier ben. Nu, op dit moment.

Tijdens de retraite zag ik de gedachten voorbij komen, waaronder: wat ga ik de mensen vertellen hoe de retraite eigenlijk was? Ga ik vertellen over de lichten die ik heb gezien. Hoe ik mijzelf tijdens een meditatie kon opladen? De liefde die ik van groep voelde zonder enige aanraking? De schaamte tijdens de dans, maar daarna vooral het vrije gevoel van lekker bewegen? Alles bezien was het voor mij simpelweg bijzonder. En voel ik het voorrecht dit te hebben mogen meemaken. En mijzelf heb mogen verrijken met de ervaringen, beelden, muziek, kennis en liefde die Robbert heeft weten te brengen. Kortom, een stilte retraite is zo stil nog niet."

O.S. / Projectmanager
Re-treat je Hart mei 2012

´Soms zijn er mensen die iets tegen je zeggen wat Echt aankomt. Dat is wat me gebeurde tijdens de retraite met Robbert en Marlies. Over de identificaties die je jezelf hebt toebedacht, de maskers die je opzet, de sluiers die over je heen hangen, de verhalen die je over jezelf bedacht hebt, de weigering om bepaalde emoties toe te laten. Om dat werkelijk te doorvoelen in de stilte, het moeilijke en het mooie om identificaties los te laten en emoties toe te laten..het heeft me iets heel moois en iets heel blijvends gebracht. Weer een stukje dichter bij mezelf, meer lucht, licht en vrijheid, overgave om alles gewoon te laten zijn en te aanvaarden zoals het is, eigenlijk om het Leven echt te leven...als mens maar ook vanuit mijn werk  als HRM-er zou ik deze retraite aanraden aan mensen in soortgelijke functies maar ook voor ieder ander. Het geeft je de mogelijkheid om vanuit zelfkennis, acceptatie en authenticiteit , met een voelbaar stevigere basis,  je werk te doen in samenwerking met anderen. Dat dat op een positieve manier gevoeld wordt door de mensen met wie je samenwerkt is mij heel duidelijk geworden.' 

Hanneke Croonenburg, senior HRM, trainer & coach, Geldrop
Re-Member! follow-up 2017

Landgoed Hoog Deelen is voor mij een alchemistische plek. De natuur is prachtig en nog zo ongerept dat het een fantastische plek is om weer terug te gaan naar jezelf. De puurheid en eenvoud van de plek helpen je om even afstand te doen van de dagelijkse hectiek.

Robbert begeleidt je liefdevol steeds een laag dieper zodat je ruimte hebt om echt bezig te zijn met je vraag. In dit warme bad heb ik mij persoonlijk weer kunnen verbinden met mijn diepste essentie en kan ik vanuit daar weer invulling geven aan mijn leven.

Ik ben dankbaar dat ik hier mocht zijn. 

Caroline
Re-treat je Hart nov 2012

Stilte Retraite

Ik denk nog regelmatig aan de sfeer van het stille samen zijn. Ook moet ik nog wel eens giechelen om de humoristische momenten die plaats vonden, juist door het stil zijn. Wanneer er door mijn omgeving naar mijn ervaringen wordt gevraagd, vind ik het lastig te omschrijven, omdat ik het zo'n fijne en bijzondere en warme ervaring heb gevonden. En dat is dan wat ik vertel.  Ook vertel ik hoe de dagen zich vulden met ontbijt, meditaties, lunch, wandelingen in de natuur, diner. En dat ik de sessies gebaseerd op het soefisme, als bijzonder heb ervaren. Dat ik mij veilig heb gevoeld met Robbert’s aanwezigheid. Dat ik het eten geweldig vond. En de omgeving fantastisch. Vertel maar eens aan een collega, dat ik denk een energetische ervaring te hebben gehad. Voor een tweede keer in mijn leven, ontstaan tijdens de nachtelijke sessie van het ‘gloeiende kooltje’..

Het afscheid aldaar voelde zwaar. Ik heb mij verbonden gevoeld met de sfeer en de mensen. Ik huilde op de terug reis naar huis. Ik had sterk het gevoel, nu moet ik het zelf weer gaan doen.

Inmiddels vier weken verder is mijn proces zich gaan ontwikkelen. Zoals Robbert omschrijft ' zich gaan ontvouwen'. Ik voel mij dankbaar voor deze vijf mooie dagen.

E.S. Receptioniste/ Telefoniste
Re-treat je Hart - dec 2013

Als ik in mijn omgeving vertelde dat ik een stilteretraite ging doen, kreeg ik steevast de vraag: waarom? En steeds gaf ik hetzelfde, vage antwoord. Het was niet meer dan een gevoel, een verlangen, het idee dat ik dit moest doen. Wat ik ermee wilde bereiken? Ook geen idee. Maar wat ben ik blij dat ik aan mijn gevoel gehoor heb gegeven.
Mijn persoonlijke thema openbaarde zich vanzelf gedurende de retraite. Ik kwam mezelf tegen, en hard ook. In plaats van weg te rennen, heb ik alles onder ogen gezien en vooral doorvoeld. En wat bleek? Daarna kwamen de inzichten die ik nodig had om stappen te kunnen zetten vanzelf!  Ik heb op een intense manier ervaren wie ik echt ben van binnen. Dat gevoel laat zich niet in woorden omschrijven. Maar het voelde heel goed.
Terug in het dagelijks leven merk ik dat er iets wezenlijks binnenin mij veranderd is. Ik stel me anders op naar de buitenwereld, ik oordeel minder over mezelf, ik heb oude angsten en pijn losgelaten. Ik heb mezelf leren (er)kennen. Dat een paar dagen stilte me zoveel zouden opleveren, had ik nooit verwacht. Een mooier cadeau had ik mezelf niet kunnen geven.

R. Alkemade
Re-treat je Hat dec. '14 en april '15

Ik heb nu twee stilte-retraties in Schin Op Geul mogen ervaren. Vier dagen stilte, meditatie, natuur, en oefeningen in de groep. Beide keren waren een mooie reis naar innerlijke rust en zelfacceptatie, die lang doorwerken na de retraite. Zo’n diepe rust had ik voor het laatst een jaar of twintig geleden meegemaakt. Ik was vergeten dat het bestond. Het is heerlijk om te ervaren en geeft ruimte voor diepgaande inzichten in jezelf en je leven. Zo ontdekte ik tijdens mijn eerste retraite waar mijn hart ligt en besloot ik mijn leven een andere draai te geven. Dat heeft me veel moois gebracht. Robbert heeft de gave je direct op je gemak te kunnen stellen. Ook de groep heeft een positief effect. Het versterkt het stil zijn in jezelf en zorgt ervoor dat je je veilig voelt. De locatie is prachtig. Het hotel heeft fijne, lichte kamers en omdat het aan de rand van het dorp ligt, loop je direct de natuur in. Een retraite is een cadeautje voor jezelf, een heel waardevol cadeautje, dat de potentie heeft om je leven te veranderen.

 

Rens de Nobel, software ontwikkelaar & ondernemer
Re-treat je Hart - febr 2013

Als ‘spirituele zoeker’ dacht ik vaak ‘iets’ te moeten hebben of doen om ‘er’ te komen. Maar steeds kwam na verloop van tijd een diep verlangen terug… Ik wist ‘in de stilte vind ik mezelf’ en wilde graag vanuit mijn gevoel gaan leven. ‘Re-treat je hart’ bleek een liefdevol kado voor mijzelf. 
De stilte was niet zo ‘eng’ als ik dacht. In de groep voelde ik mij veilig en niet alleen in mijn zoektocht naar mijzelf. Door niet te praten verviel op een gegeven moment de bevestiging van ‘ik’ en ‘jij’. Ook het benoemen van wat ik zag of hoorde (‘kijk eens wat mooi’, ‘wat lekker’, ‘wat gek’) was niet meer nodig in een wereld zonder woorden zodat ik helderder in het hier en nu kon zijn. Ik ‘hoorde’ mijn gedachten nog wel in mijn hoofd, maar ze raakten steeds meer op de achtergrond. Mijn ‘ik’ smolt langzaam weg, zo leek het. Na verloop van tijd is er geen ‘ik wandel’ of ‘ik eet’ meer. Er is gewoon wandelen en eten. ‘Mijn’ benen doen precies wat ze moeten doen zonder dat ‘ik’ me ermee bemoei! En het wonderlijk besef tijdens het eten met volle aandacht hoe ‘mijn’ handen liefdevol het eten naar mijn mond lepelden. ‘Ik’ weet het niet en doet helemaal niets! Aan het einde van de stilteretraite schreef ik in mijn dagboek: ‘ik voel me innig dankbaar, nederig en oersterk, met een zingend hart.’ 

 

Coby Terstappen
Re-treat je Hart nov. 2012

Wat ik precies moest verwachten van de stilte-retraite was voor mij vooraf niet helemaal duidelijk. Wel dat ik eraan toe was om eens goed naar me zelf te luisteren. Op zich ben ik iemand die heel goed alleen kan zijn en stil kan wezen. Maar dit bleek al snel heel anders te zijn. In de stilte kwam ik tot ontdekking dat er van alles in me helemaal niet stil is, allerlei gedachten en emoties die hun kans leken te grijpen. Door de geleide meditaties en oefeningen, de regelmaat, de rust en hele ambience werd het langzaam stil. Zelfs de tijd krijgt een andere dimensie. Met die innerlijke rust begon ik anders waar te nemen en kwam ik tot besef wat de wezenlijke waarde was van recente ervaringen waar ik mee overhoop lag en welke rol ik daarin speelde en hoe die emoties bij mij horen en waardevol zijn. Dat besef heeft mij rijker gemaakt, iets waar ik nog steeds de vruchten van pluk.

Paul, R&D design engineer.
Re-treat je Hart - oktober 2014

Ik wil iets schrijven over hoe ik de retraite heb ervaren. Ik heb hier een tijdje over na gedacht en het enige dat telkens in mij op komt is het woord ‘confronterend’. Confronterend omdat ik ontdekt heb hoe moeilijk ik kan ontspannen; hoe moeilijk ik het vind om me over te geven aan wat er is of wil gebeuren. Confronterend vanwege de “verhaaltjes-maker" die voortdurend aanwezig is in mijn hoofd.

Maar al deze confrontaties hebben er tegelijkertijd ook voor gezorgd dat mijn verlangen naar iets ‘anders’ dat in me leeft, steeds groter wordt. Dat voor mij geen enkele weg belangrijk is, behalve de weg naar binnen. Want binnen in de stilte, daar vind men de schatten van het alchemistisch goud. Dat is de schat die ik verloren ben en die die leegte in mij veroorzaakt, die ik steeds maar op wil vullen. De retraite heeft mij dus gebracht dat ik nog standvastiger ben in het bewandelen van de spirituele pad dat ik ben ingeslagen.

Nico, neem wel of niet het boerenbedrijf van mijn ouders over.

Pagina's